FESTIWAL FILMOWY "KinoPozaKinem FILMOWA GÓRA 2011"


W Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie zmarła Irena Kwiatkowska.
Z kraju

Gwiazda teatru, filmu i kabaretu Irena Kwiatkowska zmarła dzisiaj nad ranem w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie - poinformował Związek Artystów Scen Polskich. Kwiatkowska - wielka sceniczna osobowość, mistrzyni śmiechu i znakomita aktorka dramatyczna - miała 98 lat. Grała w wielu kultowych serialach i filmach: jako matka Pawła w "Wojnie domowej", ciotka Ryszarda Ochódzkiego w "Rozmowach kontrolowanych", pamiętamy jej role w "Zmiennikach", "Hallo Szpicbródka". W sumie zagrała ponad sto ról teatralnych, 20 filmowych i telewizyjnych.


Urodziła się w Warszawie. Tu, pod okiem Aleksandra Zelwerowicza, ukończyła w 1935 r. Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej. Zadebiutowała w „Zaręczynach pod dębem” Offenbacha, dyplomowym przedstawieniu PIST-u, które Fryderyk Jarossy podkupił do „Cyrulika Warszawskiego”. Aktorkę dostrzegł Iwo Gall i zabrał Ją do Teatru Powszechnego, gdzie zagrała kilka znaczących ról: w „Gałganku” Niccodemiego, „Świerszczu za kominem” Dickensa, Chochlika w „Balladynie” Słowackiego, Rózię w „Dożywociu” Fredry. W sezonie 1936/1937 grała w Poznaniu — Nastkę w „Róży” Żeromskiego, Katarzynę w „Maturze” Fodora, Niańkę w „Portrecie Łukasza” Zawieyskiego. Już na samym początku jej kariery krytyka dostrzegła wybitne uzdolnienia, temperament, samorodny humor.

Zobacz jedną z ról niezapomnianej Ireny Kwiatkowskiej

Tuż przed wybuchem wojny, po dwóch sezonach w Katowicach, Irena Kwiatkowska powróciła do Warszawy. W czasie okupacji była żołnierzem Armii Krajowej. Brała udział w Powstaniu Warszawskim. Imała się rozmaitych zajęć, by zaraz po wojnie wrócić do swego zawodu w warszawskim radiu. Marian Eile przedstawił ją Konstantemu Ildefonsowi Gałczyńskiemu i odtąd krakowskim „Siedmiu Kotom” przybyła doskonała odtwórczyni wielu niepowtarzalnych postaci — Hermenegilda Kociubińska, Sierotka, Żona Wacia. Losy aktorki ściśle wiążą się z najróżnorodniejszymi przedsięwzięciami natury estradowo-humorystycznej i satyryczno-kabaretowej. Związana była z Syreną, Buffo, Szpakiem, Dudkiem. Pisali dla niej: Słonimski, Jurandot, Grodzieńska, Wiech, Waldorff, Gozdawa i Stępień. Radiowe programy satyryczne i telewizyjny „Kabaret Starszych Panów” ugruntowały jej popularność. Niezwykła pracowitość pozwoliła aktorce godzić te liczne zajęcia ze stałą pracą w teatrze. Od 1948 r. kolejno gra w Teatrach: Klasycznym, Współczesnym, Satyryków, Syrenie, Komedii, Ludowego — który w 1975 zmienił nazwę na Nowy. Na tej scenie Irena Kwiatkowska obchodziła jubileusz 55-lecia pracy artystycznej, rolą Abby w sztuce „Arszenik i stare koronki” Kesserlinga.


Maria w „Wieczorze Trzech Króli”, Szambelanowa w „Panu Jowialskim”, Dulska, Julia Czerwińska w „Domu kobiet”, Eugenia w „Tangu”, rola tytułowa w „Wariatce z Chaillot” — to tylko bardzo skąpe wyliczenie z bogatego dorobku scenicznych ról aktorki. W Teatrze Telewizji zapisała się w pamięci krytyki i widzów jako Lady Bracknell w „Bracie Marnotrawnym”, księżna Berwick w „Wachlarzu Lady Windermere”, Fiokła w „Ożenku”. Kino wykorzystało jej talent komediowy w filmach „Żołnierz królowej Madagaskaru”, „Klub Kawalerów”, „Hallo Szpicbródka”. Najszerszej widowni telewizyjnej znana jest dobrze z seriali: „Wojna domowa”, „Czterdziestolatek” (Kobieta Pracująca) i „Zmiennicy”.

Pytana jestem w wywiadach – mówiła „Rzeczpospolitej" Irena Kwiatkowska – czy podobnie jak w przypadku Konstantego Gałczyńskiego „poprawiałam" także teksty Jeremiego Przybory. Otóż nie. Do jego tekstów podchodziłam z ogromnym pietyzmem. Szanowałam je „od kropki do kropki", każdy myślnik, ba, nawet każdy przecinek pozostawiłam na swoim miejscu.

Ostatnie role filmowe:

  • 2009 - Niania (serial telewizyjny) - odc. 115
  • 2008 - Jeszcze nie wieczór - jako ona sama
  • 2006 - Kobieta pracująca - jako ona sama
  • Nagrody dla Ireny Kwiatkowskiej:

    Prestiżowa nagroda Zespołu Teatru Polskiego Radia „Wielki Splendor 2010". To wyróżnienie przyznawane od 1988 roku przez Teatr Polskiego Radia – aktorowi lub aktorce, za wybitne kreacje w słuchowiskach oraz osobom, które wykazują twórczy wkład na rzecz rozwoju i umacniania rangi radia artystycznego w Polsce. Ponadto okazjonalnie przyznawany jest Honorowy Wielki Splendor lub Splendor Splendorów za całokształt dorobku w dziedzinie aktorstwa, reżyserii, scenariuszy radiowych lub kompozycji muzycznych.

    W ubiegłym roku laureatami byli: Krzysztof Kolberger (Wielki Splendor) i Stanisław Brudny (Splendor Splendorów). Do grona laureatów nagrody należą również m.in. Bronisław Pawlik, Zofia Rysiówna, Gustaw Holoubek, Zbigniew Zapasiewicz, Irena Kwiatkowska, Aleksander Bardini, Franciszek Pieczka, Anna Seniuk, Grażyna Barszczewska, Adam Ferency, Stanisława Celińska, Danuta Stenka, Marian Opania i Marta Lipińska.



     

    Od 2010 roku Filmowa Góra nominuje do Nagrody Polskiego Kina Niezależnego im. Jana Machulskiego


    Wspiera nas:


    Współorganizatorzy FG:





    Wyszukiwarka

    Odwiedziny

    
    Wczoraj : 1234